غصب خلافت در قرآن وظلم به مادر امامان

آنان براستی پیشوایان ظلم و کفر در جهان بودند که چنین ظلمی بر آل محمّد علیهم السلام روا داشتند.

محمد بن منصور می‏گوید: «از عبد صالح (امام موسی بن جعفر علیه السلام) درباره قـول خـدای متعال که می‏فرماید: بگو پروردگار من همه کارهای زشت را، آنچه عیانست و آنچه نهانست را حـرام کـرده،[3]  پـرسـیـدم. فـرمـود: برای قرآن ظاهری است و باطنی؛ همه آنچه را که خدا در قرآن حرام کرده، ظاهر قرآن است و باطن آن پیشوایان جورند و همه آنچه را که خـدای متعال در قـرآن حـلال فـرموده، ظاهر قرآن است و باطن آن پیشوایان حق (اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام) هستند».[4]

در بخش دیگری از کتاب خون نگاشته های فاطمی آمده است که خدای متعال در آیه مبارکه ی دیگری درباره هویت و جایگاه واقعی غاصبین ولایت و قاتلین و ظالمین حضرت زهرا سلام الله علیها می فرماید :

(تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلی ‏بَعْضٍ مِّنْهُم مَّن کلََّمَ اللَّهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ وَ ءَاتَینَا عِیسی ابْنَ مَرْیمَ الْبَینَاتِ وَ أَیدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِینَ مِن بَعْدِهِم مِّن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَینَاتُ وَ لَکِنِ اخْتَلَفُواْ فَمِنهُْم مَّنْ ءَامَنَ وَ مِنهُْم مَّن کَفَرَ وَ لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُواْ وَ لَکِنَّ اللَّهَ یفْعَلُ مَا یرِید)[5]

«برخی از آن پیامبران را بر برخی دیگر برتری بخشیدیم. از آنان کسی بود که خدا با او سخن گفت و درجات بعضی از آنان را بالا برد و به عیسی پسر مریم دلایل آشکار دادیم، و او را به وسیله روح القدس تأیید کردیم و اگر خدا می‏‏خواست، کسانی که پس ازآنان بودند، بعد از آن [همه‏] دلایل روشن که برایشان آمد، به کشتار یکدیگر نمی‏‏پرداختند، ولی با هم اختلاف کردند پس، بعضی از آنان کسانی بودند که ایمان آوردند، و بعضی از آنان کسانی بودند که کفر ورزیدند و اگر خدا می‏‏خواست با یکدیگر جنگ نمی‏‏کردند، ولی خداوند آنچه را می‏‏خواهد انجام می‏‏دهد»

علامه بحرانی از ابن ابی الحدید در شرح نهج البلاغه[6] روایت می‏کند: مردی نزد علی علیه السلام آمد و عرض کرد: ‏ای امیرالمؤمنین! این گروهی را که دعوت و پیامبر و حج ما یکی است و با آنها پیکار می‏کنیم، چه بنامیم؟

حضرت فرمودند: به همان نامی که خدا در کتابش نامیده است.

گفت: با همه قرآن آشنا نیستم.

فرمودند: آیا نشنیده‏ای که خدای متعال می‏فرماید: (تِلْکَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلی ‏ بَعْضٍ مِّنْهُم مَّن کلََّمَ اللَّهُ) تا آنجا که فرمود: (وَ لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِینَ مِن بَعْدِهِم مِّن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَینَاتُ وَ لَکِنِ اخْتَلَفُواْ فَمِنهُْم مَّنْ ءَامَنَ وَ مِنهُْم مَّن کَفَرَ). «پس آنگاه که اختلاف در این امت به وجود آمد، ما به خدا و کتاب و پیامبر و حق سزاوارتریم.

پس ما آن کسانی هستیم که ایمان داریم و آنها همان آن کسانی هستند که کافر شدند و خدا خواست که آنها را بکشد و ما به مشیت الهی و اراده او با آنها می‏ جنگیم».[7]

... این آیه و این حدیث را در این قسمت بیان کردیم، چرا که ظاهر فرمایش حضرت که: «ما هستیم»، از آنجا که اهل بیت و عترت رسول خدا علیهم السلام می‏باشند شامل بقیه اهل بیت علیهم السلام نیز می‏باشد که در طلیعه آنها فاطمه زهرا سلام الله علیها است.

پس همان حکم، در مورد غضب و سخط حضرت زهرا علیها السلام ـ به عنوان جنگ سرد می‏باشد، چرا که نبرد از زنان برداشته شده است. و این بر کسی که حق ایشان را غصب نمود و فدک را با نیرنگ از او گرفت و درِ خانه اش را بر حضرتش سوزاند و با ضربه در، پهلویش را بین در و دیوار شکست و جنینش را سقط نمود، جاری می‏باشد.

بِأَیِّ ‏ِذَنبٍ قُتِلَتْ (به کدامین گناه کشته شد ؟)

بنابر فرمایش امیرالمؤمنین علی علیه السلام ، خدای متعال می‏فرمایند: هرکس حضرت زهرا علیها السلام و ولایت او را بپذیرد، کسانی هستند که حقیقتاً ایمان آورده اند.

وقتی صفحات تاریخ را ورق می‏زنیم ، متأسفانه می‏بینیم که آنها (اهل سقیفه) نه تنها ولایت حضرتش را نپذیرفتند، بلکه حقّش را نیز غصب و محسنش را سِقط و پهلویش را نیز شکستند و این امر منجر به شهادت حضرتش در عنفوان جوانی گردید. و این بزرگترین سؤال تاریخ از آنان است که به کدامین گناه حضرت فاطمه زهرا علیها السلام را کشتند؟

شیعیان امیرالمؤمنین علی علیه السلام ، در دل هایشان نسبت به قاتلین حضرت زهرا علیها السلام بُغضی دیرینه دارند و آن نیز به تبعیت از فرمایش رئیس مذهب شیعه است ، که به امام صادق علیه‌السلام عرض شد که شخصی شما را دوست دارد اما در بیزاری از دشمن شما ضعیف است. حضرت فرمودند: «هیهات کذب من ادعی محبتنا و لم یتبرء من عدونا؛[8] هرگز چنین نیست ؛ دروغ می‌گوید هر کس که ادعا می‌کند دوست ماست ولی از دشمن ما بیزاری نمی‏جوید».

/ 0 نظر / 29 بازدید